Interview Voor Volkswagen Magazine - NL (*)

© 2013 Ben Heine

(Version française à ce lien | English version here)

INTRO: Ben Heine, auteur van het edito in de herfsteditie van Volkswagen Magazine, is een multidisciplinair artiest die speelt met technieken en kunstdragers. Hij combineert fotografie en tekenkunst, zoals in de reeks ‘Pencil Vs Camera’, maar werkt ook met het menselijk lichaam, bijvoorbeeld in ‘Flesh and Acrylic’. Een echte virtuoos met een potlood, maar evengoed bedreven in digitale technieken. Ben Heine stapt moeiteloos van de ene wereld in de andere, en het resultaat is altijd verrassend.

Peyo Lissarrague: Je studeerde journalistiek maar leerde jezelf tekenen. Maakt dat het moeilijker om erkenning te krijgen van collega’s?

Ben Heine: Autodidact zijn, heeft zo zijn voor- en nadelen. Door het feit dat ik geen kunst gestudeerd heb, zijn er ongetwijfeld al deuren voor me gesloten gebleven. En bepaalde collega’s kijken misschien wat op me neer. Anderzijds geniet ik enorm veel vrijheid. Ik kan nieuwe wegen bewandelen, ik ben niet gebonden aan academische dogma’s of een bepaald type onderwijs. Ik teken al sinds mijn prille jeugd, met veel passie. Ik heb hard gewerkt, ik geloof niet echt in talent. Tekenaar word je door te tekenen. Door vol te houden.

Je studeerde journalistiek en je bent tekenaar… je had bijvoorbeeld ook actualiteitscartoonist kunnen worden. Waarom koos je voor een andere weg?  

Ik heb veel respect en bewondering voor actualiteitstekenaars. Het is heel moeilijk om in enkele pennentrekken complexe situaties uit te beelden. Persoonlijk leg ik me liever toe op universele zaken, niet zozeer op dagdagelijkse details. Ik ben geen artiest die graag polemiek opwekt. Ik ben geen wereldverbeteraar, maar wil wel een boodschap van liefde en vriendschap uitdragen. Ik wil iedereen bereiken, mensen samenbrengen in plaats van te provoceren.

Je laat je inspireren door artiesten zoals Magritte. Is kunst een spel?

Ja, ik geloof in humor in kunst. In een ludieke, kinderlijke kijk. Wat natuurlijk niet impliceert dat ik geen humanistische waarden verdedig of diepgang zou missen.

Dat is ook wat je doet in je reeks ‘Pencil Vs Camera’. Je verbergt je niet achter optische illusies maar figureert zelf in je werk. Is dat een keuze?  

Mijn hand verschijnt inderdaad in die reeks. Ik hou een tekening vast die in de foto geïntegreerd wordt. Ik voelde van in het begin instinctief aan dat dat nodig was om een evenwichtig geheel te creëren. Het is natuurlijk geen mooie vrouwenhand, mijn hand breekt de harmonie een beetje. Op die manier wilde ik het maximum uit het concept halen. Ik wilde een bruuske overgang creëren tussen de verbeelding en de realiteit van de foto. Zo zie je heel duidelijk dat er geen Photoshop aan te pas gekomen is. Ik hou de tekening echt vast en kadreer mijn foto zo dat de lijnen overeenkomen. Dat vraagt heel wat fysieke inspanning!

Jouw idee werd al veelvuldig hergebruikt …

Vooral reclamebureaus lieten zich al inspireren door het concept. Ik vind dat goed, dat bewijst dat het een goed idee is! Voor mij is ‘Pencil Vs Camera’ een beperkte reeks. Als ik honderd beelden heb, stop ik ermee. Ik ben momenteel al met andere projecten bezig. Voor ‘Digital Circlism’ maak ik pointillistische portretten van beroemdheden maar dan met grote stippen en cirkels. ‘Flesh and Acrylic’ is een project rond het lichaam. Ik beschilder levende modellen van kop tot teen en integreer ze in een trompe-l’oeuil. En vorig jaar startte ik een muzikaal project op… een nieuw avontuur.

(*) Volkswagen Magazine is het officiële tijdschrift van Volkswagen met auto-advies, de laatste nieuwe modellen van Volkswagen, wedstrijden maar ook lifestyle, sport en festivals. Lees dit interview op Volkswagen Magazine website.

Editorial, interview and cover in Volkswagen Magazine (2013)

Ben Heine art for an article in Volkswagen Magazine (2013)

© 2013 Ben Heine

Pencil Vs Camera - 38
.

(See it on Flickr)

A cute Danboard I drew on a tiny piece of paper because I don't
have one. I love this little robot. I took the photo a 200mm lens...
Please, see the whole "Pencil Vs Camera" album

This piece is dedicated to the
character itself and to Anton Tang.

(The above photo has been shot with the Samsung NX10)

© 2010 - Ben Heine

Ben Heine interviewed
by Valerie De Groe (*)

(The original interview is in Dutch and appeared on Supo.be
please click here to read it in English, via Google Translator)
.

Heine en zijn fototekeningen

Deze Brusselse kunstenaar kreeg enkele maanden geleden een creatieve ingeving, en is nu al bekend langs de andere kant van de wereld.

Tekeningen in een foto? Pencil vs. Camera? Kunstenaar Benjamin Heine kwam enkele maanden geleden op het idee en maakte er direct werk van. Zijn werk is ondertussen al bekend tot in China. Supo wou daar wel meer over weten en sprak af in een Brussel restaurantje. Een gezellig drietalig gesprek met Benjamin zelf en zijn manager Rami over kunst, mensen en natuurlijk fototekeningen.
.
Hoe ben je op het idee van pencil vs. Camera gekomen?
.
Benjamin: 'Eigenlijk is het een heel recent idee. Een paar maanden geleden was ik televisie aan het kijken, en ondertussen ook een brief aan het schrijven naar mijn tante. Toen ik de brief aan het nalezen was hield ik die hem voor mij uit en zag ik door de brief de televisie. Ik zag eigenlijk twee beelden door elkaar, het getekende en het reële. Op dat moment wist ik dat dit wel iets kon worden. Het idee is op het juiste moment gekomen, maar zoveel reactie had ik niet verwacht. Het is echt geweldig.'

Rami:' Om maar even een idee te geven, ik heb al met mensen gesproken uit Brazilië en China die echt geïnteresseerd waren, dus het was echt wel even schrikken.'

Benjamin: 'De statistieken van mijn website zijn echt ontploft. Ik was op vakantie toen de vele reacties binnenkwamen. Eigenlijk was dat frustrerend. Ik kon niet op internet dus ik kon niet veel doen, maar ik heb er wel van genoten (lacht).'

Ben je de enige in België?

Benjamin: 'Ja, momenteel nog wel, maar het is een soort kunst die eigenlijk iedereen aankan. Dus ik neem aan dat binnen enkele maanden andere mensen dit zullen overnemen met hun eigen visie erop en hun eigen interpretatie. Ik denk ook dat het daarom zo een grote impact heeft. Het is simpel. Iedereen kan een foto nemen en iedereen kan een schets maken. Het moeilijkste is om het juiste tafereeltje te vinden. Toen ik mijn eerste werkje maakte, dacht ik dat er nog wel andere mensen waren die dit deden en dat ik er mijn eigen ding mee deed. Na wat research bleek toch dat ik de enige was (lacht).'

Hoe komt zo een foto tot stand?
.
Benjamin: 'Er zijn drie of vier verschillende manieren om een resultaat te krijgen, maar ik gebruik meestal de traditionele. De manier waarop iedereen denkt dat ik het doe (lacht). Ik zoek een leuk onderwerp of een mooie omgeving en ik neem een foto. Dan zet ik me neer en begin te tekenen. Eigenlijk kan ik dit perfect met de computer doen, dat gaat heel gemakkelijk. Maar dat wil ik niet. Daarom heb ik ook gekozen om simpele tekeningen te maken, zodat de mensen weten dat het mogelijk is. Met de computer zou ik complexere dingen kunnen tekenen, maar op deze manier kan ik laten zien dat het echt met de hand is gemaakt. Bij de tweede manier die ik heel af en toe hanteer, komt wel een deel computer bij kijken. De tekeningen worden wel met de hand gemaakt, maar daarna pas ik ze nog aan, zodat ze clean en presentabel worden.'
.
Heb je bewust gekozen om met een potlood te werken?

Benjamin: 'Ja toch wel. Een potlood is zoiets fragiel en simpel. Het is gewoon een stukje hout. Dat vind ik geweldig.'

Rami: 'Ook zijn vorige werken zijn meestal met een potlood gemaakt, hij houdt daar gewoon van.'

Benjamin: 'Ik zou het wel met een pen kunnen doen of met een vulpen. Er zijn artiesten die met hun vingers en hun eigen bloed tekenen. Ik zou ook hier met deze koffielepel en met koffie kunnen tekenen (lacht). Het is een keuze die je maakt.'
.
Hoe selecteer je je onderwerpen?

Benjamin: 'Ik zoek altijd wel een scène waarin er iets gebeurt. Er moet altijd actie in zitten. Dieren zijn ook leuk om te doen, maar die zijn moeilijk om te tekenen want die zitten nooit stil (lacht). Ofwel moet ik heel snel tekenen of het dier memoriseren en het thuis verder tekenen. Maar ik teken ook graag gebouwen of standbeelden.'

Werk je thuis of ter plaatse?

Benjamin: 'Meestal werk ik op de plaats waar ik de foto heb genomen. Dat is gemakkelijker. Maar ik kan ook thuis werken. Het hangt er vanaf met welke foto ik bezig ben en natuurlijk als het weer meevalt (lacht). Dat is in België niet altijd vanzelfsprekend.'

Wanneer ben je begonnen met tekenen?

Benjamin: 'Dat is al heel lang geleden. Natuurlijk teken ik al sinds ik klein was, zoals iedereen. Mijn eerste échte tekeningen waren van toen ik twaalf jaar was. Ik wist toen al dat ik dit wou doen. Op mijn zestiende tekende ik al ettelijke uren per dag.'

Hoe lang duurt het om een werk af te krijgen?

Benjamin: 'Dat hangt af van de moeilijkheid van de tekening. De tekening met de schapen is bijvoorbeeld vrij simpel.'

Rami: 'Sommige van zijn tekeningen maakt hij live op het moment dat je erbij zit. Soms duurt het maar een paar minuten.'

Benjamin: 'Dat is waar. Maar bijvoorbeeld de tekening met de tram, daar heb ik toch ettelijke uren aan gespendeerd.'

Staat je werk ook te koop?
.
Benjamin: 'Ja, natuurlijk, maar dan laat ik het woord aan Rami. Hij doet de commerciële kant, ik probeer me te concentreren op mijn werken. Commercieel zijn is echt mijn specialiteit niet (lacht).'

Rami: 'Hij concentreert zich op zijn werk en ik concentreer me om zijn werk te verkopen (lacht). Deze serie is inderdaad te koop. Elk werkje hebben we in tienvoud. Er zijn tentoonstellingen gepland in september en oktober. Je moet ons gewoon contacteren en dan kan je een werkje kopen. De foto is dan mooi geprint en is helemaal af. De prijs schommelt tussen 800 en 1000 euro. '

Benjamin: 'Het is nog maar sinds een paar jaar dat ik mijn werk verkoop. Vroeger had ik een genereuzer idee over kunst, maar nu probeer ik er echt van te leven. Het is mijn passie en mijn doel. Dat ligt wel een beetje moeilijk, want met de crisis weet ik niet of mensen nog bereid zijn om geld neer te leggen voor ‘maar’ een foto. Langs de andere kant denk ik wel dat het veel potentieel heeft. Het zijn geen moeilijke werken, iedereen begrijpt ze, je moet geen kunstkenner zijn. Het kan mensen behagen die graag fotografie zien, maar ook de mensen die graag tekeningen zien. Ik denk ook wel dat mensen nieuwe dingen zoals dit nodig hebben om de wereld telkens op een andere manier te blijven zien en te blijven dromen.'

---------------

(*) Valerie De Groe is a Belgian journalist